49 اسلاید
4.6 مگابایت
قالب تخصصی پی پی تی شاپ
با قابلیت تغییر دیزاین
اکسیژن درمانی و ساکشن
O2 Therapy & Suction
مکانسيم تهويه، پرفوزيون و نقل وانتقال گازهاي تنفسي سبب تامين اکسيژن خون مي شوند.
مروری بر آناتومی و فیزیولوژی تنفس
هدف از تهويه حفظ فشار دي اکسيد کربن شرياني (PaCO2) در محدوده 35 تا 45 ميلي متر جيوه و فشار اکسيژن شریانی (PaO2) بين 95 تا 100 ميلي متر جيوه است.
اختلال در عملکرد تنفس: هایپرونتیلاسیون-هایپوونتیلاسیون-هایپوکسی-علائم و نشانه های هایپوکسی
اکسيژن تراپي موجب پيشبرد اتساع ريه، تخليه ترشحات و بازنگه داشتن راه هوايي میشود و به مددجو در جهت تامين نياز به اکسيژن کمک مي کند.
احتیاطات ایمنی
روش های تجویز اکسیژن
ابزارهاي لازم براي تجويز اکسيژن به دو گروه عمده تقسيم مي شوند:
الف) سيستم هاي با جريان زياد اکسيژن یا High Flow:
ماسک ونچوري
ماسک بدون استنشاق مجدد هواي بازدمي (Non Rebreathing Mask)
ماسک با استنشاق مجدد بخشي از هواي بازدمي (Partial Rebreathing Mask)
ب) سيستم هاي با جريان کم اکسيژن یا Low Flow:
بيمار هواي اتاق را با اکسيژن تنفس مي کند.
کانولاي بيني (Nasal Cannula)
ماسک ساده صورت
دادن اکسیژن از طریق تراشه (تراکئوستومی)
Face Tent چادر صورت
عوارض اکسیژن تراپی: علائم و نشانه-مسمومیت با اکسیژن-صدمات چشمی-آتلکتازی جذبی
انواعي از روش هاي ساکشن کردن شامل:
نکات مهم:
- پرستار بايد ماسک و عينک محافظ بپوشد. ممکن است پوشيدن گان نيز لازم باشد.
- قبل از شروع ساکشن مددجو را با تجويز 15-10 ليتراکسيژن در دقيقه، هيپراکسيژنه کنيد.
- تمام مراحل ساکشن، از ورود کاتتر تا خروج آن بايستي سريع باشد و بيش از 15 ثانيه طول نکشد.......
بستن
*به
این نظر امتیاز دهید
*نام و نام
خانوادگی * پست
الکترونیک * متن پیام
|